Je moet het loslaten! Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar gaat het echt zo gemakkelijk?

In dit verhaal laat ik je ervaren, hoe snel het loslaten van oude gewoontes kan gaan. Als je dat doet vindt er een ware transformatie plaats in je leven. Ik deel een verhaal met je uit de praktijk.

Een moeder komt met een hulpvraag voor haar zoon van elf jaar. We maken een afspraak en ze vertelt haar verhaal over Jasper.

Jasper heeft de gewoonte om zichzelf in slaap te bonken. Hij bonkt zichzelf inmiddels al negen jaar in slaap. Iedere avond voordat hij gaat slapen bonkt hij met zijn hoofd tegen de muur totdat hij in slaap valt.

Zelfs als Jasper ‘s nachts wakker wordt bonkt hij opnieuw met zijn hoofd, om weer in slaap te kunnen vallen. Zijn ouders zijn er inmiddels aan gewend, het hoort gewoon bij Jasper. Toch maken ze zich wel zorgen om het gedrag van Jasper. Ze voorzien problemen als hij straks in groep acht op schoolkamp gaat. Of als hij uitgenodigd wordt door vriendjes om te komen logeren. Via een tevreden klant is ze bij mij terecht gekomen en wil kijken of ik iets voor hun kan betekenen.

Na het intakegesprek met de moeder van Jasper werk ik een aantal keer alleen met Jasper in de praktijk. We hebben tekeningen gemaakt, ademoefeningen geleerd en ontspanningsoefeningen gedaan. Jasper vindt het heerlijk om een uur lang onverdeelde aandacht te krijgen. Hij wil graag alles weten, leren en begrijpen. Hij praat honderduit en stelt veel vragen. En op al zijn vragen geef ik zo goed mogelijk antwoord.

Op een gegeven moment wordt hij tijdens een oefening zo rustig en ontspannen, dat hij in slaap valt. Ik laat hem slapen en na een kort slaapje wordt hij uit zichzelf wakker. Hij rekt zich uit en zegt: “Hmm, het lijkt net alsof ik geslapen heb, ik was heel ver weg. Maar dat kan natuurlijk helemaal niet. Heb ik gedroomd?”

Ik kijk hem aan en bevestig zijn vermoeden dat hij geslapen heeft: “Je hebt gelijk, je bent in slaap gevallen tijdens de oefening. Je hebt tien minuten geslapen. En weet je, zal ik je iets vertellen? Ik heb je niet zien bonken voordat je in slaap viel … “

Hij gaat verbaasd rechtop zitten en kijkt mij aan. “Dat kan helemaal niet. Ben ik echt in slaap gevallen?” Ik knik. “Volgens mij heb jij gelijk. Ik ben in slaap gevallen en ik heb niet gebonkt. Ik kan het niet geloven”, zegt hij.

Hij is stil en denkt diep na. Dan zegt hij resoluut: “nou, dan hoef ik voortaan niet meer te bonken voordat ik ga slapen”. “Dat klopt”, zeg ik lachend. “Nou, dat is goed, dan doe ik dat gewoon niet meer”. Voor hem was het een uitgemaakte zaak, het bonken was niet meer nodig.

Vanaf dat moment wist hij zeker, hij hoefde niet meer te bonken om in slaap te vallen. Hij sliep iedere avond gewoon in, zonder te bonken, net als ieder ander kind.

Een half jaar later belde ik zijn ouders op om te vragen hoe het ging. De vader van Jasper vertelde dat zijn zoon nooit meer had gebonkt en dat het nu heel goed met hem ging. Ze waren erg blij voor hem.

Heerlijk om Jasper en zijn ouders zo gelukkig te zien. Hun bezorgdheid was helemaal weg en Jasper kon zonder problemen mee op schoolkamp. Kortom, iedereen blij.

Zo simpel kan het zijn. Als je om hulp vraagt voor iets waar je mee zit…..kan het zomaar gebeuren dat het over gaat.

Heb jij ook iets waar je al jaren mee tobt en wil je weten of ik iets voor jou kan betekenen?

Laat je reactie achter in het veld hieronder of neem contact met me op.